Nieuws

Op twaalfjarige leeftijd had Violaine Muûls een droom : journaliste worden. Een kinderdroom zoals er zovele zijn, maar voor haar heeft het leven geleidelijk de weg daarnaartoe uitgestippeld…

In het laatste jaar van het secundair, aan het Institut des Dames de Marie in Ukkel, hadden we het geluk een uitzonderlijke lezing over de actualiteit te mogen bijwonen, gegeven door Luc Beyer de Rycke, die toen een bekend nieuwsanker was bij de RTBF. Hij beperkte zich er niet toe ons over de wereld te vertellen: hij nodigde ons uit om er zelf in te stappen. Wij moesten de rol van de grote politieke spelers van dat moment spelen, hun standpunten verdedigen, argumenteren en begrijpen waar het om gaat. Voor mij was dat een openbaring. Nog altijd denk ik dat zo’n les van grote waarde zou zijn om jongeren te helpen een onderscheid te kunnen maken tussen de waarheid en het “fake news” in de stroom van informatie die via sociale media op hen afkomt.

Tijdens mijn universitaire studies begon ik te schrijven voor verschillende Brusselse tijdschriften. Ook daar had ik geluk. Ik werd aangeworven als journaliste bij het weekblad Spécial, waar ik mijn vak met passie leerde. Die ervaring gaf me enkele jaren later de energie en het vertrouwen om L’Événement op te richten. Ik was er dertig jaar lang hoofdredactrice, van 1982 tot 2012. Dertig jaar in een veeleisend, intens en soms pakkend beroep, maar één waar ik met heel mijn hart van gehouden heb. En dat mij toeliet die passie te combineren met wat het belangrijkste is : mijn man, Baudouin Klep en onze twee dochters, Maroussia en Amala. Vandaag hebben zij op hun beurt ook kinderen die ons leven doen opfleuren.

Toen de pensioenleeftijd aanbrak, wilde ik het niet rustiger aan doen. Ik koos er gewoon voor om mijn energie elders in te zetten. Als vicevoorzitter van de vzw Les Amis du Zoute organiseer ik samen met andere vrijwilligers meer dan 70 activiteiten per jaar voor onze 987 leden. Een andere manier, maar uiteindelijk een heel gelijkaardige, om mensen samen te brengen, om momenten te delen en om projecten tot leven te brengen.

Maar waar mijn engagement zijn volle betekenis krijgt, is in de schoolse ondersteuning voor anderstalige leerlingen, aangeboden door de vzw Ages & Transmissions. Tijdens de lesuren begeleid ik vrijwillig kinderen die uit alle hoeken van de wereld komen en die in onze scholen gedropt worden zonder één woord Frans te kennen. Bij gebrek aan voldoende onthaalklassen worden de meeste van deze leerlingen meteen geïntegreerd in de klas die overeenkomt met hun leeftijd… terwijl ze niets begrijpen van wat er gezegd wordt. Stel je voor dat je op tienjarige leeftijd in een vierde leerjaar terechtkomt waar men alleen Chinees zou spreken en schrijven? Een taal die je ouders niet kennen en waarvoor ze noch de tijd, noch de middelen hebben om je te helpen !

Zo is het vandaag in Brussel voor duizenden anderstalige jongeren, die in het basis- en secundair onderwijs met deze enorme uitdaging worden geconfronteerd. Voor hen is elke schooldag een berg die zij moeten beklimmen. Dat kan hen al snel uitputten en ontmoedigen. Die kinderen een moment geven dat alleen voor hen is, met wat aandacht en begeleiding, is hen een adempauze schenken.

Mijn droom is vandaag eenvoudig… maar ambitieus.Ik droom dat elke Franstalige Brusselaar met pensioen een hand zou reiken naar één van deze nieuwkomers. Het volstaat om twee uur per week vrij te maken, tijdens de schoolperiodes. Als u die tijd hebt, aarzel dan niet om mij te contacteren: violaine.muuls@gmail.com

Want een kans die op het juiste moment wordt geboden, kan soms een heel leven veranderen.

Opgetekend door Philippe de Potesta