Nieuws

Kunt u uw parcours kort schetsen?

Ik kom uit een ondernemersfamilie en heb al vroeg geleerd om in elke moeilijkheid een kans te zien om opnieuw recht te staan. Mijn grote passie was paardrijden en ik heb deelgenomen aan wedstrijden in verschillende disciplines, tot een ongeval mij richting dressuur verplichtte.

Deze ommezwaai is beslissend gebleken. Ik had het geluk meerdere keren Belgisch kampioen te worden, sterke prestaties neer te zetten op Europese en wereldkampioenschappen en zelfs tweemaal geselecteerd te worden voor de Olympische Spelen. Helaas kon ik die selecties niet waarmaken door geopolitieke en taalkundige omstandigheden buiten mijn wil : in 1980 de boycot van de Spelen in Moskou en in 1984 de vervanging van Franstalige ruiters door Nederlandstalige wielrenners in Los Angeles.

Die ervaringen hebben mij diep geraakt en mijn engagement versterkt : sindsdien zet ik mij in om te voorkomen dat sporters nog door zulke onrechtvaardigheden worden benadeeld.

Na mijn huwelijk met een reservist-arts bij de paracommando’s werd ik door het Belgisch Olympisch Comité gevraagd om toe te treden tot de raad van bestuur. Aanvankelijk twijfelde ik, maar uiteindelijk heb ik die uitdaging aanvaard, gedreven door de wil om sporters te verdedigen. Ik werd verkozen bij unanimiteit en heb er mij jarenlang met volle overtuiging voor ingezet.

Hoe bent u voorzitter geworden van het Paralympisch Comité?

In 1996 ontdekte ik kennis de Paralympische Spelen in Atlanta, waar paardrijden voor het eerst op het programma stond. Dat was een echte openbaring. Terug in België ben ik samen met mijn club Quadrille aan de slag gegaan om deze discipline verder uit te bouwen : ruiters zoeken en wedstrijden organiseren.

Voor wie interesse heeft, zoals sponsors, vrijwilligers of deelnemers : de eerstvolgende internationale wedstrijd paradressuur zal plaatsvinden van 23 tot 26 april : www.quadrille.bz.

Vandaag behoort België tot de wereldtop in paradressuur, iets waar ik bijzonder trots op ben.

Gedreven door de wens om iets terug te geven aan de sport, heb ik in 2009 het voorzitterschap van de Ligue Handisport Francophone aanvaard en later ook dat van het Belgian Paralympic Committee. Mijn doel was om de begeleiding van atleten te professionaliseren, de structuren te versterken en duurzame partnerschappen uit te bouwen.

Wat maakte de Spelen van dit jaar bijzonder?

De Spelen van Parijs 2024 waren simpelweg uitzonderlijk: iconische locaties, een unieke sfeer en vooral indrukwekkende prestaties van onze atleten. Met 14 medailles, waarvan zeven gouden, eindigde België op een knappe 20e plaats in het landenklassement.

Maar de paralympische dynamiek mag zich niet beperken tot één evenement om de vier jaar. Daarom werken we ook aan projecten rond de Winterspelen. In Milaan-Cortina hebben onze drie jonge atleten al veelbelovend potentieel getoond, ondanks moeilijke omstandigheden, beperkte trainingsmogelijkheden t.o.v. wat berglanden kunnen en minder gunstig weer. De toekomst ziet er veelbelovend uit, met mooie ambities richting 2030.

Wat haalt u er persoonlijk uit?

Elk parcours kent uitdagingen, maar ook hulpmiddelen om die te overwinnen. Sport – en zeker de G-sport – leert je veerkracht, doorzettingsvermogen en hoe je tegenslagen kunt omzetten in kracht.

Daarnaast is er het belang van het collectief: je bereikt niets alleen. Samen vooruitgaan en elkaar ondersteunen, dat geeft een echte betekenis aan engagement.

Heeft uw adellijke titel uw kijk veranderd?

Ja, de "Enfants d'Emile" zullen bloemen aanbieden voor het bal dat plaatsvindt op 21 maart 2026. De vitaliteit van de natuur in de lente zal met alle plezier deelnemen aan het feest...

De oproep van het Paleis kwam als een grote verrassing en een enorme eer. Bovenop dankbaarheid zie ik er vooral verantwoordelijkheid in : blijven verbinden, inspireren en positieve waarden uitdragen.

Als deze titel kan helpen om deuren te openen voor de G-sport, dan krijgt hij zijn volle betekenis. En uiteraard heb ik dit alles te danken aan de mensen rondom mij : mijn man, mijn vier kinderen en mijn vijf kleinkinderen. Want je bereikt niets alleen.

 Welke boodschap wilt u meegeven, vooral aan jongeren? 

Het leven is zoveel meer dan computers en tablets. Sport, maar ook muziek of kunst, geeft je ademruimte en helpt je om jezelf te ontdekken en opnieuw op te bouwen.

Blijf nieuwsgierig, open en positief. Leer genieten van de kleine momenten, want alles kan veranderen, maar er zijn altijd mensen en middelen om je weer vooruit te helpen.

En vergeet nooit: anderen helpen is een kracht. Samen kom je het verst.

In die geest nodigt Barones Anne d’Ieteren ons uit om onze fantastische G-sporters te volgen via www.handisport.be en misschien aanwezig te zijn op het jaarlijkse gala in de D’Ieteren Gallery op 19 november aanstaande.

Wij danken gravin Catherine de Dorlodot voor dit interview.