Ontdek de Vereniging
van de Adel van het
Koninkrijk België
ANRB - VAKB
In het nieuws
Charles d'Orjo, in dienst van de uitstraling van de Abdij van Maredsous
Charles d'Orjo de Marchovelette is de algemeen directeur van de vzw Abbaye de Maredsous en de eerste seculiere CEO in haar geschiedenis. Als voormalig bestuurder bij Unilever bracht hij twaalf jaar door in het buitenland voordat hij terugkeerde naar België om de leiding te nemen over een van de meest emblematische spirituele, patrimoniale en toeristische instellingen van het land. Tussen respect voor de benedictijnse waarden en de economische noodzaken, orkestreert hij nu een diepgaande transformatie.Philippe de Potesta: Waarom koos u, na een internationale carrière, om de abdij te leiden waar u student was?Charles d'Orjo:Na twaalf jaar bij Unilever, tussen Zwitserland, Zweden en Nederland, wilde ik om persoonlijke redenen terugkeren naar België, maar ook om meer betekenis te geven aan mijn professionele carrière. Ik was op zoek naar een nieuwe baan in een organisatie op menselijke schaal, gefocust op België en met waarden en impact.De Abdij van Maredsous was een logische keuze. Het is bovenal een belangrijke spirituele plaats, ondersteund door een gemeenschap van ongeveer twintig benedictijner monniken, met een geschiedenis, een ziel en een missie die het een heel bijzondere rijkdom geven. Ik was daar student en ik heb altijd een sterke band gehad met deze plek, met haar geest en wat het vertegenwoordigt.Maar bovenop deze persoonlijke en spirituele dimensie is de Abdij van Maredsous ook een uiterst sterk merk in België, bekend om zijn kazen, bieren en sterke dranken. Het is ook een site die jaarlijks meer dan 650.000 bezoekers verwelkomt en in het hoogseizoen tot 200 mensen tewerk stelt. Samen met onze leveranciers en partners creëren wij ook veel onrechtstreekse banen in de regio.Wij bevinden ons dus op het kruispunt van de lokale economie, het erfgoed en de spiritualiteit, wat deze combinatie vrij uniek maakt. Het is een functie waarin je echt een economische, sociale, culturele en patrimoniale impact kunt hebben, terwijl je trouw blijft aan de waarden en de ziel van de plek.Philippe de Potesta: Hoe helpt uw eerdere bedrijfservaring u dagelijks bij het beheer van de abdij?Charles d'Orjo:Mijn achtergrond helpt mij vooral op het gebied van management. Bij Unilever werkte ik in verschillende functies – marketing, verkoop en daarna supply chain – voordat ik algemeen directeur werd van de Home Care divisie in de Scandinavische landen. Daar heb ik echt geleerd wat het betekent om een organisatie als geheel te leiden : een visie definiëren, een trajectroute uitstippelen, prioriteiten stellen, financieel beheer managen, teams leiden en jezelf omringen met de juiste competenties.In Maredsous, ook al is het kader heel specifiek en anders, vinden we in werkelijkheid alle uitdagingen van een traditionele KMO : bestuur, personeelszaken, budgetbeheer, coördinatie van veel zeer verschillende activiteiten. Wij beheren een bezoekerscentrum, restaurants, een microbrouwerij, rondleidingen, een bakkerij, een hotel, een kaasfabriek, een distilleerderij, een keramiekwerkplaats, een college... Het is een behoorlijk complex geheel om te orkestreren. Mijn ervaring stelt mij in staat structuur te bieden, bepaalde processen te professionaliseren en het bestuur te moderniseren, terwijl ik ervoor zorg dat de identiteit en benedictijnse waarden van de plek diepgaand worden gerespecteerd.Philippe de Potesta: Wat zijn de huidige uitdagingen voor de abdij en haar site?Charles d'Orjo:De eerste grote uitdaging is natuurlijk het behoud van het erfgoed. De locatie is gigantisch en prachtig, maar ook extreem duur om te onderhouden. We hebben het over meer dan 1,6 miljoen euro per jaar aan onderhoudskosten, waaraan ongeveer 300.000 euro aan energiekosten worden toegevoegd. Dit is een zeer zware structurele last.De tweede uitdaging is het economische evenwicht. In tegenstelling tot wat men zou denken, is de abdij van Maredsous niet rijk. Onze activiteiten draaien net break-even. Onze missie is echter niet het maken van winst, maar het bevorderen van het spirituele en culturele project van Maredsous, het verwelkomen van het publiek, het ondersteunen van het monastieke leven en het behoud van het erfgoed. Om dit duurzaam te bereiken, moeten we onze operationele efficiëntie versterken en nadenken over nieuwe ontwikkelingskansen.Ten slotte is er een menselijke en organisatorische uitdaging : monniken en leken laten samenwerken, het bestuur moderniseren, een sterke seizoensgebondenheid beheren en een zeer hoog verwelkomingsniveau behouden. Dit alles moet gebeuren zonder ooit onze fundamentele waarden uit het oog te verliezen, zoals gastvrijheid en sociaal en familiaal toerisme.Philippe de Potesta: De opmerkelijke basiliek van Maredsous is de laatste tijd onderwerp geweest van verschillende persartikelen. Kunt u de redenen hiervoor uitleggen?Charles d'Orjo:De Basiliek van Sint-Benedictus had sinds de bouw in de late 19e eeuw nooit een grote renovatie ondergaan. De nieuwe Vader Abt is daarom gestart met een groot project genaamd "Basilique 2030", dat een grondige restauratie van daken, gevels en ramen voorziet. Het budget bedraagt meer dan 2,5 miljoen euro.Het probleem is dat de basiliek niet op de lijst van beschermde gebouwen staat, wat betekent dat er in principe geen of weinig publieke subsidies zijn. Dus moesten we innoveren om dit project te financieren. We zijn een samenwerking aangegaan met de Koning Boudewijnstichting om een inzamelingsactie te organiseren en we hebben ook een nieuw bier gelanceerd, de Maredsous "Basilique", in samenwerking met Duvel Moortgat. Alle opbrengsten van dit gamma worden teruggestort aan het renovatieproject. Andere culturele initiatieven en evenementen vullen deze inspanning nog aan.Dit project is van fundamenteel belang. Het gaat niet alleen om het restaureren van een gebouw, maar ook om het behoud van het hart van de abdij en een belangrijk symbool van het spirituele, culturele en architectonische patrimonium van België voor toekomstige generaties.Ik wens Charles d'Orjo de Marchovelette veel succes met de rest van zijn missie en ik dank hem hartelijk voor zijn beschikbaarheid en voor dit fascinerende gesprek.Philippe de Potesta
Nieuws
Engelse boks en een witte jas: zij is een doorzetter op alle vlakken
Aurore d'Udekem d'Acoz leeft zich op 23-jarige leeftijd helemaal uit in haar studies verpleegkunde, de Engelse bokssport en haar vrijwilligerswerk, vooral bij twee zeer nuttige verenigingen: “Vacances pour Tous” en “Sawa”.Philippe de Potesta: Wat heeft u ertoe geleid om te kiezen voor studies verpleegkunde ?Aurore d'Udekem d'Acoz: Betekenis geven aan wat ik beleef en aan wat ik onderneem is altijd erg belangrijk voor mij geweest. Ik vroeg me lange tijd af wat ik zo leuk vond aan het beroep van verpleegkundige, totdat ik dit citaat van Moeder Teresa tegenkwam die precies weerspiegelt wat ik denk: “De beste manier om door liefde omarmd te worden is door die liefde te geven die wij allemaal zo hard nodig hebben”. Wie van ons heeft nooit vreugde gevoeld na iemand een dienst bewezen te hebben of iemand geholpen te hebben? Ik maak mezelf graag wijs dat ik, op mijn bescheiden niveau en zelfs als het niet erg belangrijk is, heb bijgedragen aan het verbeteren en een beetje gelukkiger maken van onze wereld.Bovenop deze dimensie van dienstverlening, die voor mij erg belangrijk is, ben ik al mijn patiënten bijzonder dankbaar. Zij verrijken mij met hun levensparcours, elk van hen gevarieerder dan de vorige, hun veerkracht en hun moed. Er is geen dag voorbijgegaan dat ik het ziekenhuis niet heb verlaten met een kostbare les. Voor zover ik mij kan herinneren, heb ik altijd geloofd dat iedereen, zelfs de meest behoeftige, mij iets te leren heeft. Ik kan niet bijhouden hoe vaak dit mij bewezen werd.Philippe de Potesta: Wat brengt de beoefening van de Engels bokssport u in uw dagelijks leven bij?Aurore d'Udekem d'Acoz: Ik hou heel erg van een challenge en Engels boksen was voor mij vooral een openbaring, veel meer dan een contactsport. Geconfronteerd met een tegenstander waar je het tegen moet redden, heeft boksen mij geleerd mijn emoties te bedwingen in stressvolle situaties, zowel in de ring als in mijn dagelijks leven. Mijn coach Noa Goovaerts van de Fight Off heeft ons altijd gepusht om onszelf te overtreffen en door te zetten in de kamp. Hij wist met passie deze mooie waarden uit de nobele kunst over te dragen: nederigheid, standvastigheid, respect voor de tegenstander en discipline.Je zou kunnen denken dat boksen gewoon een uitwisseling van slagen is. In werkelijkheid is het een echt schaakspel waarbij observatie en strategie voorrang krijgen om het gevecht in ons voordeel te doen kantelen. De belangrijke zaken daarbij zijn de beheersing van de ruimte om de tegenstrever te krijgen waar je hem wilt in de ring, het lezen van zijn spel om zijn bewegingen en aanvallen te anticiperen, maar ook het opzetten van afleidingen en tactische vallen om de ander een fout te ontlokken en er zodoende voordeel uit te halen.Philippe de Potesta: Wat raakte u of overtuigde u om vrijwilligerswerk te verrichten bij Sawa en bij Vacances pour Tous?Aurore d'Udekem d'Acoz: Ik was erg geraakt door deze moedige vrijwilligers die in de schaduw werken ten behoeve van de meest kansarmen. Zij zouden het zo hard verdienen om in het zonlicht gesteld te worden! Toen ik bij Sawa begon, heb ik waarschijnlijk een van de beste lessen van mijn leven geleerd: niet verwachten erkenning te krijgen van de mensen die je helpt. Dit stelde mij in staat om de diepe betekenis van wat ik doe, opnieuw te ontdekken: gratuititeit en het verlangen om goed te doen.Ik was ook erg geraakt door het project van deze twee verenigingen. Enerzijds heeft Sawa, opgericht door broeder Patrick Gillard, als doel mensenhandel te bestrijden en prostituees te helpen. Ik ontmoette broeder Patrick in 2014. Hij was naar mijn middelbare school St. Boniface gekomen om te getuigen over zijn werk als gevangenisaalmoezenier. Een paar jaar later was ik verrast hem terug te zien in Louvain-la-Neuve, waar hij ons deze keer sprak over de prostitutiesector. Wij zijn er heel snel toe gekomen om samen te werken bij veel projecten. Dit verlangen om te dienen, dat ik in mijn hart droeg, werd dan een opportuniteit.Anderzijds begeleidt Vacances pour Tous, voorgezeten door Benoît d'Hollander, kinderen uit gezinnen in grote precaire situaties of die door de rechter in instellingen werden geplaatst, in het weekend en op feestdagen.Ik hoorde al jaren over VPT. Deze organisatie leek mij erg aardig. De ontmoeting met deze jonge mensen die soms in zeer moeilijke situaties leven, zorgde ervoor dat ik mij bij dit project wou aansluiten. Ondanks hun emotionele kwetsuren en moeilijkheden hebben zij bovenal een enorme behoefte aan liefde en het is prachtig om te zien dat wij erin slagen samen momenten van vreugde en licht te creëren.Hartelijk dank aan Aurore d'Udekem d'Acoz voor het delen van haar rijk parcours, tussen vrijgevigheid en boksen, die een echte inspiratiebron is!Philippe de Potesta
Charles d'Orjo, in dienst van de uitstraling van de Abdij van Maredsous
Charles d'Orjo de Marchovelette is de algemeen directeur van de vzw Abbaye de Maredsous en de eerste seculiere CEO in haar geschiedenis. Als voormalig bestuurder bij Unilever bracht hij twaalf jaar door in het buitenland voordat hij terugkeerde naar België om de leiding te nemen over een van de meest emblematische spirituele, patrimoniale en toeristische instellingen van het land. Tussen respect voor de benedictijnse waarden en de economische noodzaken, orkestreert hij nu een diepgaande transformatie.Philippe de Potesta: Waarom koos u, na een internationale carrière, om de abdij te leiden waar u student was?Charles d'Orjo:Na twaalf jaar bij Unilever, tussen Zwitserland, Zweden en Nederland, wilde ik om persoonlijke redenen terugkeren naar België, maar ook om meer betekenis te geven aan mijn professionele carrière. Ik was op zoek naar een nieuwe baan in een organisatie op menselijke schaal, gefocust op België en met waarden en impact.De Abdij van Maredsous was een logische keuze. Het is bovenal een belangrijke spirituele plaats, ondersteund door een gemeenschap van ongeveer twintig benedictijner monniken, met een geschiedenis, een ziel en een missie die het een heel bijzondere rijkdom geven. Ik was daar student en ik heb altijd een sterke band gehad met deze plek, met haar geest en wat het vertegenwoordigt.Maar bovenop deze persoonlijke en spirituele dimensie is de Abdij van Maredsous ook een uiterst sterk merk in België, bekend om zijn kazen, bieren en sterke dranken. Het is ook een site die jaarlijks meer dan 650.000 bezoekers verwelkomt en in het hoogseizoen tot 200 mensen tewerk stelt. Samen met onze leveranciers en partners creëren wij ook veel onrechtstreekse banen in de regio.Wij bevinden ons dus op het kruispunt van de lokale economie, het erfgoed en de spiritualiteit, wat deze combinatie vrij uniek maakt. Het is een functie waarin je echt een economische, sociale, culturele en patrimoniale impact kunt hebben, terwijl je trouw blijft aan de waarden en de ziel van de plek.Philippe de Potesta: Hoe helpt uw eerdere bedrijfservaring u dagelijks bij het beheer van de abdij?Charles d'Orjo:Mijn achtergrond helpt mij vooral op het gebied van management. Bij Unilever werkte ik in verschillende functies – marketing, verkoop en daarna supply chain – voordat ik algemeen directeur werd van de Home Care divisie in de Scandinavische landen. Daar heb ik echt geleerd wat het betekent om een organisatie als geheel te leiden : een visie definiëren, een trajectroute uitstippelen, prioriteiten stellen, financieel beheer managen, teams leiden en jezelf omringen met de juiste competenties.In Maredsous, ook al is het kader heel specifiek en anders, vinden we in werkelijkheid alle uitdagingen van een traditionele KMO : bestuur, personeelszaken, budgetbeheer, coördinatie van veel zeer verschillende activiteiten. Wij beheren een bezoekerscentrum, restaurants, een microbrouwerij, rondleidingen, een bakkerij, een hotel, een kaasfabriek, een distilleerderij, een keramiekwerkplaats, een college... Het is een behoorlijk complex geheel om te orkestreren. Mijn ervaring stelt mij in staat structuur te bieden, bepaalde processen te professionaliseren en het bestuur te moderniseren, terwijl ik ervoor zorg dat de identiteit en benedictijnse waarden van de plek diepgaand worden gerespecteerd.Philippe de Potesta: Wat zijn de huidige uitdagingen voor de abdij en haar site?Charles d'Orjo:De eerste grote uitdaging is natuurlijk het behoud van het erfgoed. De locatie is gigantisch en prachtig, maar ook extreem duur om te onderhouden. We hebben het over meer dan 1,6 miljoen euro per jaar aan onderhoudskosten, waaraan ongeveer 300.000 euro aan energiekosten worden toegevoegd. Dit is een zeer zware structurele last.De tweede uitdaging is het economische evenwicht. In tegenstelling tot wat men zou denken, is de abdij van Maredsous niet rijk. Onze activiteiten draaien net break-even. Onze missie is echter niet het maken van winst, maar het bevorderen van het spirituele en culturele project van Maredsous, het verwelkomen van het publiek, het ondersteunen van het monastieke leven en het behoud van het erfgoed. Om dit duurzaam te bereiken, moeten we onze operationele efficiëntie versterken en nadenken over nieuwe ontwikkelingskansen.Ten slotte is er een menselijke en organisatorische uitdaging : monniken en leken laten samenwerken, het bestuur moderniseren, een sterke seizoensgebondenheid beheren en een zeer hoog verwelkomingsniveau behouden. Dit alles moet gebeuren zonder ooit onze fundamentele waarden uit het oog te verliezen, zoals gastvrijheid en sociaal en familiaal toerisme.Philippe de Potesta: De opmerkelijke basiliek van Maredsous is de laatste tijd onderwerp geweest van verschillende persartikelen. Kunt u de redenen hiervoor uitleggen?Charles d'Orjo:De Basiliek van Sint-Benedictus had sinds de bouw in de late 19e eeuw nooit een grote renovatie ondergaan. De nieuwe Vader Abt is daarom gestart met een groot project genaamd "Basilique 2030", dat een grondige restauratie van daken, gevels en ramen voorziet. Het budget bedraagt meer dan 2,5 miljoen euro.Het probleem is dat de basiliek niet op de lijst van beschermde gebouwen staat, wat betekent dat er in principe geen of weinig publieke subsidies zijn. Dus moesten we innoveren om dit project te financieren. We zijn een samenwerking aangegaan met de Koning Boudewijnstichting om een inzamelingsactie te organiseren en we hebben ook een nieuw bier gelanceerd, de Maredsous "Basilique", in samenwerking met Duvel Moortgat. Alle opbrengsten van dit gamma worden teruggestort aan het renovatieproject. Andere culturele initiatieven en evenementen vullen deze inspanning nog aan.Dit project is van fundamenteel belang. Het gaat niet alleen om het restaureren van een gebouw, maar ook om het behoud van het hart van de abdij en een belangrijk symbool van het spirituele, culturele en architectonische patrimonium van België voor toekomstige generaties.Ik wens Charles d'Orjo de Marchovelette veel succes met de rest van zijn missie en ik dank hem hartelijk voor zijn beschikbaarheid en voor dit fascinerende gesprek.Philippe de Potesta
Jean Rubay : een kind genezen is het een toekomst geven
"Chaîne de l'Espoir", ziedaar een uitdrukking die sterren in je ogen doet schitteren! En het is geen zinsbegoocheling. Dat bewijzen de antwoorden van baron Jean Rubay, hoogleraar emeritus hartchirurgie en stichtend voorzitter van de Chaîne de l'Espoir, op onze vragen.Professor, uw specialisaties zijn kinderhartchirurgie en cardiovasculaire en thoracale chirurgie. U hebt deze ingrepen verricht in Frankrijk, Engeland, Zuid-Afrika en Australië. Hoe is dit parcours begonnen?Naast de genetische en intellectuele overdracht van mijn vader, was er ook mijn overtuiging van de noodzaak om anderen te helpen en mijn passie voor creatie en reconstructie die tot uiting komt in de hartchirurgie, een chirurgie die bedoeld is om misvormingen te herstellen die vanaf de geboorte aanwezig zijn.Hoe is de Chaîne de l'Espoir Belgique tot stand gekomen?Omwille van de gemakkelijke toegang tot de meest gekwalificeerde – en bijna gratis – medische zorg in ons land, en het altruïsme dat eigen is aan ons beroep, leek het ons vanzelfsprekend dat het noodzakelijk was om dezelfde kwaliteit van gezondheidszorg te bieden aan de landen die er het minst toegang tot hadden.Geconfronteerd met deze vaststelling hebben de kindercardiologen André Vliers en Thierry Sluysmans zich bij mij, een hartchirurg, aangesloten om in 1997 onze vereniging op te richten, een Belgische kopie van deze die in Frankrijk bestaat, maar er wel strikt onafhankelijk van is. In 2004 erkend als NGO, groeide onze vereniging onder leiding van directrice Anita Clément de Cléty. De Raad van Bestuur brengt professionals uit diverse achtergronden samen, waardoor de stabiliteit en de visie van onze actie worden gewaarborgd.Onze slogan is: een misvorming, een operatie, een genezing, een opleiding. Na Latijns-Amerika — Bolivia, Venezuela en Nicaragua — hebben onze inspanningen zich gericht op het Afrikaanse continent, in het bijzonder de Democratische Republiek Congo en Benin.U hebt projecten in verschillende landen; Hoe maakt u keuzes en hoe voert u die uit?Het zijn de lokale artsen, vaak opgeleid in België, die een beroep doen op onze vereniging. Wij komen tussen bij gevallen van hartstoornissen en orthopedische en urologische aandoeningen: in feite wordt er gekozen voor elke infantiele misvorming die door chirurgie kan worden hersteld.Om een project te kunnen uitvoeren, moeten minimale voorwaarden aanwezig zijn, waaronder voldoende geschikte ziekenhuisinfrastructuur. Keten van Hoop België biedt dan haar medische expertise aan, alsook een gerichte financiële ondersteuning en een begeleiding om de diensten pediatrie en chirurgie te versterken.Onze aanpak is ook gericht op duurzaamheid: wij werken samen met lokale overheden om hen te sensibiliseren in verband met de specifieke behoeften van kindergezondheid en wij moedigen hen aan om te investeren in het aanvullen van de vaak dramatische lacunes op verschillende niveaus: universitair onderwijs, opleiding, medische zorg en management.U opereert kinderen in België. Hoe werkt hun overname vanuit hun land naar Brussel?Slechts een minderheid van de kinderen wordt overgebracht naar België. Dit gebeurt wanneer de tijd tussen twee chirurgische missies te lang is om hun lokale opname te garanderen, of als de vereniging niet tussenkomt in het land. Wij ontvangen verzoeken via lokale artsen en de dossiers worden onderzocht door een Belgische medische commissie bestaande uit specialisten in kinderpathologie. Indien aan de medische criteria wordt voldaan en de financiering wordt afgerond, dan wordt het kind overgebracht naar België. Het kind komt zonder zijn ouders en wordt tijdens de reizen vergezeld door vrijwilligers van Aviation Sans Frontières. Het wordt opgenomen in families die hen alle aandacht en liefde geven gedurende dit traumatische verblijf.Het contact met de biologische familie wordt dagelijks onderhouden. Na 6 tot 8 weken, zodra de operatie en de opvolging afgerond zijn, kan het kind genezen terugkeren naar zijn of haar familie.Leidt u ook artsen of medische teams op, in deze verschillende landen?Het grootste deel van onze activiteit vindt plaats in de hierboven genoemde landen. De "primum movens" van onze vereniging is opleiding zodat die landen het op termijn zelf kunnen doen. Daartoe hebben wij de 4 door België goedgekeurde universiteitscentra gemobiliseerd die aangeboren kinderchirurgie verrichten - UCL, KUL, UZ GENT en HUDERF - en deze samenwerking is niet alleen verrijkend, maar ze maakt mij ook trots.Chirurgie, of die nu van het hart of orthopedisch is, redt dagelijks levens en Chaîne de l'Espoir België belichaamt deze missie op wereldschaal op een opmerkelijke wijze, doordrenkt van de overtuiging dat “een kind genezen is het een toekomst geven!” Op het einde van dit interview lijkt het mij dat het woord "schitterend" meermaals in de mond moet genomen worden en dat het hartverwarmend is, en dat kun je wel letterlijk nemen!www.chaine-espoir.bePlace Carnoy, 151200 Bruxelles Belgiqueinfo@chaine-espoir.be+32 2 764 20 60+32 478 60 50 98We willen gravin Emmanuel de Ribaucourt bedanken voor het afnemen van dit interview.
Edouardo della Faille: talent kent geen verschil
Portret : Edouardo della Faille de Leverghem (38) is een gevoelige en creatieve artiest. Als aandachtige observator van de wereld drukt hij zich graag uit, zowel met woorden als met zijn lichaam. Als danser, circusartiest en acteur stond hij al talrijke keren op het podium. Momenteel speelt hij mee in Justices, een voorstelling geïnspireerd op De Goddelijke Komedie van Dante. Hoe is het theater in uw leven gekomen? Het theater kwam eerst in mijn leven via de school, en later door mijn deelname aan twee voorstellingen van L’Enfant des Étoiles. De ontmoetingen met Jacqueline Beghin (L’art d’être différent), Frédérique Joye (Mouvements sans frontières) en Joëlle Shabanov van het Créahmbxl waren daarbij bepalend. Zij lieten mij ontdekken hoe belangrijk het is om mijn emoties te uiten, hoe fijn het is om verhalen te vertellen en anderen te ontmoeten. Al snel werd het podium voor mij een echte ruimte van vrijheid.Wat vindt u het mooiste aan uw beroep als acteur?Wat ik het allerliefst doe, is verschillende personages tot leven brengen. Elke rol is een nieuw menselijk avontuur. Het contact met het publiek is een grote bron van emotie. Ik geniet er ook van om met het gezelschap te reizen en samen mooie momenten te beleven.Wat betekent voor u het meest in het stuk Justices, waarin u momenteel speelt?Wat mij het diepst raakt, is de boodschap van rechtvaardigheid en menselijkheid die de voorstelling uitdraagt. Ze nodigt het publiek uit om na te denken over verantwoordelijkheid, waarheid en de blik van anderen. Ik speel dit stuk met veel engagement en oprechtheid.Waar kunnen we u binnenkort aan het werk zien? En wat zijn uw komende projecten?Begin januari speel ik in Marseille, daarna op 4 en 5 februari in het Théâtre Le Manège in Bergen (Mons), en van 7 tot 11 april in het Nationaal Theater in Brussel. Andere speeldata voor 2026 en 2027 zijn momenteel in voorbereiding. Daarnaast neem ik in maart in Warschau deel aan een Europees project rond inclusief theater, samen met Clément Papachristou, regisseur van Justices. Verder is er een nieuwe dansvoorstelling, Mon Amour, die momenteel in creatie is, in samenwerking met Joëlle Shabanov, choreografe bij het Créahmbxl.📍 Volgende speeldata van JusticesBegin januari in Marseille4 en 5 februari in Théâtre Le Manège – Bergen (Mons)Van 7 tot 11 april in het Nationaal Theater van BrusselWe willen Meneer Philippe de Potesta bedanken voor het afnemen van dit interview.
Patricia de Cooman: solidariteit omgezet in actie, avond na avond
Patricia de Cooman is een van die mensen die solidariteit omzet in concrete actie. Als langjarige vrijwilliger is zij betrokken bij de non-profitorganisatie Thermos Operatie, die mensen in grote kwetsbaarheid in Brussel ontmoet met warme maaltijden, een luisterend oor en een aanwezigheid. In dit interview praat zij over de inzet van vrijwilligers, de realiteit van het terrein en de behoeften van de vereniging om haar missie voort te zetten.Kun je mij kort vertellen wat Thermos Operatie is en waarom die bestaat?'Thermos Operatie' werd in 1987 geboren, op initiatief van scouts die zich bewust waren van de kwetsbaarheid van mensen die op straat leven. Het is nu een non-profitorganisatie geworden die elke avond van 1 november tot 30 april warme maaltijden en dranken uitdeelt. De distributie vindt plaats bij het metrostation Kruidtuin (Botanique) om 20 uur: soep, een warm gerecht, dessert, brood, water, koffie of warme chocolademelk.Waarom besloot je bij dit project betrokken te worden en wat brengt het je op?23 jaar geleden hoorden wij een oproep in de parochie: er was een tekort aan vrijwilligers. Wij wilden een familiaal project van humanitaire aard, dicht bij huis, en onze twee zonen (toen 12 en 10 jaar oud) stonden er meteen voor open. Vandaag zijn ze volwassen vaders geworden en blijven ze samen met ons maaltijden uitdelen : de opvolging is verzekerd. Wij ontvangen heel veel terug en hebben zelfs banden gesmeed met enkele begunstigden.Tot wie wenden jullie zich? Wat onderscheidt jullie in de hulp aan mensen in grote kwetsbaarheid ?Het aantal begunstigden groeit: wij zijn overgegaan van ongeveer 80 à 100 maaltijden naar een uitdeling die we moeten beperken tot 200 vanwege een gebrek aan financiële en logistieke middelen. De maaltijden zijn immers helemaal gratis.Hoe werkt een typische avond concreet: van de voorbereiding tot de distributie?Vanaf 16 uur koken een tiental vrijwilligers onder toezicht van een supervisor. De maaltijden worden per bus van de STIB-MIVB, een partner van de vereniging, naar het metrostation Kruidtuin (Botanique) vervoerd. Vanaf 19.15 uur verwelkomen andere vrijwilligers de begunstigden; de maaltijd wordt afgeleverd in een “take away” tas.Als ik het goed begrijp, loopt een seizoen van november tot april: hoeveel teams/vrijwilligers worden er gedurende een seizoen gemobiliseerd?Elke avond lossen teams elkaar af voor de distributie van de 200 maaltijden : soms zijn dat bedrijven (teambuilding), maar ook groepen jongeren of volwassenen die dakloosheid een warm hart toedragen. Sommige teams komen meerdere keren terug, andere slechts één keer.Wat hebben jullie vandaag het meest nodig om verder te werken, en hoe kan men concreet helpen?Bovenal hebben we menselijke en financiële hulp nodig: er is een gebrek aan vrijwilligers in het station en nog meer in de keuken. Donaties van voedsel/maaltijden worden erg gewaardeerd, maar vooral financiële giften zijn dat nog meer (belastingaftrek volgens de regels van de wet). Mutsen, sjaals, handschoenen en sokken zijn handig bij koud weer (geen kleding).De planning voor deze winter is nog niet compleet, aarzel niet om je hier aan te melden planning@operationthermos.bePatricia de Cooman staat tot uw beschikking voor vragen of suggesties: decoomanthibault@hotmail.com
Evenementen
Gastronomische lunch: Het is Belgisch!
Dit is Belgisch ! ➤ Bridge en initiatie tot scrabble in duplicate met Sophie de Troostembergh. Beleef een warm moment samen met Cécile Poswick en haar team in de salons van de ANRB (12u). Verleng de namiddag rond een bridge- of scrabbletafel indien gewenst.
Bridge-initiatie
NEW Wilt u de bridgeconventies (opnieuw) ontdekken? Afspraak met Nicolas de Neve de Roden van 11u tot 12u, net vóór de maandelijkse lunch.
Scrabble in Duplicate
NEW Voor het eerst biedt de ANRB een kennismaking met Scrabble in duplicate aan, om 14.15 uur na de lunch, toegankelijk voor iedereen, ook voor beginners (zelfs als u nog nooit gespeeld hebt).Belangrijk: breng uw eigen Scrabble-spel mee, want bij duplicate moet elke deelnemer zijn/haar eigen spel voor zich hebben. Mevrouw Amaury de Troostembergh zal aanwezig zijn om de introductie te begeleiden.
Onze Zoekertjes
Wilt u iets te koop aanbieden? Bent u op zoek naar de woning van uw dromen om te huren of te kopen? Heeft u een speciale dienst nodig?
Ontdek de rubriekszoekertjes van onze leden en voeg zelf uw zoekertjes toe.
Privatiseer het huis
De grote zaal
De Grote Zaal staat in het middelpunt van alle actie. Zij is versierd met een prachtige renaissanceschouw, wandtapijten van Aubusson en kroonluchters in Louis XV stijl, die de luchters van de Mazarine-bibliotheek nabootsen. Een zeer mooie trap leidt naar boven. Het is op deze magische plek dat de meest memorabele gebeurtenissen van de vereniging zijn ontstaan, wat gezorgd heeft voor onvergetelijke momenten voor sommige van onze leden.
De lounge van de jongeren
De JBA lounge is een polyvalente zaal. Deze gezellige en feestelijke ruimte is beschikbaar voor uw feesten of uw "lounge" momenten.
Vergaderzalen
Als lid kunt u onze vergaderzalen - en zelfs het hele gebouw voor grotere feesten - privatiseren. Caroline Siraut en haar team helpen u om de kleinste details om te toveren tot een onvergetelijke ervaring.
De eetkamer
Grenzend aan de grote zaal vindt men de eetkamer, een prachtige ruimte van bijna 70 m². De lambrisering aan de wanden verleent een uniek karakter aan deze ruimte.Een tweede, zeer discrete deur maakt het de cateraar mogelijk om alle gasten te kunnen bedienen zonder de circulatie van de genodigden te belemmeren.
De chinese lounge
De Louis XV-lounge met panelen in Chinese stijl bevindt zich op het gelijkvloers en geeft uit op het terras van het huis. Het parket is er verfraaid met mahoniehouten inlegstukken.
De bibliotheeklounge
De bibliotheeklounge, aan de ingang links, is een intieme en verfijnde ruimte. De kamer is versierd met houtwerk en volle boekenrekken, uitnodigend tot ontspanning of een gesprek. Een tweede - discrete - deur leidt naar de grote zaal en versterkt zodoende de doorstroming en de circulatie op het gelijkvloers.De bibliotheeklounge leent zich perfect voor diners in kleine groepen, waar u een gezellig moment kunt delen in een gedempte en warme sfeer.
Steun ons
Ontdek hoe u in alle vertrouwen diegenen kunt steunen die het echt nodig hebben.
U kunt werkelijk een verschil betekenen door SOLIDARITAS te steunen.
Uw gift is waardevol en wij zijn er u erkentelijk voor.
Een donatie doen